İYİ Kİİİ

İyi ki bu bloğu açmışım ve de hala yazıyorum.
Geçmiş yazılarımı okumayı seviyorum;çünkü o dönemki duygularımı, düşüncelerimi bir başkasıymışçasına okumayı seviyorum.
Günlük de tutmadığımdan anıları anımsamama yardımcı oluyor.
Zaten yazarken de en büyük amacım beğendiğim şeyleri paylaşmak. Dolayısıyla da bir sınırım olmuyor. Belki bloğumun karmaşıklaşmasına neden oluyor;ancak ben burada görmek istediğim şeyleri eklemeden yapamıyorum.
Bir de eskiden neleri beğendiğimi,aslında çoğunlukla olduğu gibi zevklerimin değişmediğini görmek de nedensizce beni sevindiriyor.
Artık Instagram olsun,Twitter gibi sosyal basın araçları olsun, bu gibi uygulamalar,siteler dolayısıyla blog yazanlar azaldı.
Ben de Instagram,Twitter,Youtube kullanıyorum;ancak bana her zaman en samimi burası geliyor. Yine bence kullanıcıları en samimi olan da burası.

OKUMAK MI YAZMAK MI?

''Okumayı sevmiyoruz.'' Bu sözü sıkça duymuşsunuzdur. Yapılan araştırmalarda herhangi bir gazete ya da internet sitesinde bunları sıkça okuyoruz.
Okumayı sevmiyoruz. Ya yazmayı? Bence bu sorunun yanıtı okumaktan daha olumlu. Çünkü ; ne bileyim onlarca Türkçe blog var. Ve de gerçekten iyi yazılar var. İnsan okuduğu zaman o kişinin bu işte usta olduğunun düşünüyor.
Ya da bir haber sitesinde yorum yapıyoruz. Bazen saçma ya da gülünç gelse de çok güzel; hatta düşüncesine kesinlikle katılmasak bile okumaktan hoşnut olduğumuz yazılar var.
Sözlükler var. Bu sözlüklerde oldukça iyi yazarlar var. Yazılar beni çok eğlendiriyor . Ve bazen oldukça ciddi bir konuya inanılmaz güldürücü bir biçimde anlatabiliyorlar. Ancak; demiyoruz bile'' Konuyla ilgili dalga geçmiş.'' Öyle bir düşünce oluşmuyor. Olumlu düşünüyoruz
Yani bence- internette özellikle - çok güzel yazılar,çok iyi yazarlar var. Okumak ile ilgili bir şey diyemeceğim ancak; bence yazmayı seviyoruz ve de yazabiliyoruz.

ANLATMAK,YAZMAK

Anlatmak istiyorum daha çok anlatmak... Yazmak... Parmaklarım ''Yeter atık.'' deyinceye dek yazmak istiyorum.
Bu satırları o okusun istiyorum. Ancak; bunları benim yazdığımı bilsin, yalnızca da o bilsin. Bi tek ad olarak mı bilsin? O tanımıyor ki beni. Benim onu tanımadığım gibi.Yalnız ben onun yüzünü gördüm. O da görsün yüzümü. Belki beğenmez beni ancak o da görsün.
Belki çok şey istiyorum ancak o da sevsin...

KONU

Aklımda bir konu yok yazmaya başlarken daha. ''gelir gerisi nasıl olsa'' diyerek başlıyorum yazmaya.
Bazen yazmak istersin;ama aklına konu gelmez. İçini dökmek istersin; ancak o anlık üzüldüğün bi' şey de yoktur aslında.
Yazmak; aslında ne güzel bi' şey. Herkes ulaşabilir bunlara. Ancak; adını belirtmezsen kimse senin olduğunu bilemez. Bir nevi herkesle derdini paylaşmış olursun. Ya da söylemek isteyip de söyleyemediğin şeyleri söylemiş olursun. Hatta söylemek istediğin kişiye ...