YAPMACIK

Üzgün üzgün yazılar, görseller paylaşıp çok değil iki saat sora yüzündeki gülücükleri paylaşanlara öyle sinir oluyorum ki.
Ya üç gün sonra paylaş o fotoğrafı ne olacak ya?
Bir de bir söz bellemişler:
''Sen evde oturmaktan başka ne yapıyorsun? Öyleyse niye Facebook'ta, Instagram'da dolaşıyorsun?''
Bunları yapmam üzülmediğim anlamına gelmez. Üstelik hiçbir şey olmamış gibi davranmak da başka. Ben hiçbir şey olmamış gibi, senin yaptığın gibi, fotoğraf paylaşmaya utanırım ayrıca.
Ha sosyal basında da senin yaptığın gibi yalnızca eğlence amacıyla takılmıyorum. Bilgi amacıyla,hızlı da olduğu için sürekli bakıyorum böyle günlerde yeni bir şey var mı diye?
Bir de söze doğrudan ''öyleyse sen neden şunu yapıyorsun?'' gibi bir savunmayla başlayınca da kendi yaptığını açıklamış olmuyorsun. Beni eleştiriyorsun. ''Ben bunu yapıyorum;çünkü...'' diyemiyorsun. Sen neden bunu yapıyorsun, diyerek kendi davranış nedenini açıklamıyor,bana saldırıda bulunuyorsun.
Yine dediğim gibi hem üzgün olduklarını belirten şeyler paylaşıp bir-iki saat sonra da ''hiçbir şey olmamış gibi'' günlük yaşamlarından şeyler paylaşanlar da ayrıca çok yapmacık geliyor.
Tamam, düşmanı sevindirmeyelim elbette o ayrı. Adamlar bizim için şehit düşmüş ya. Saygının hatrına en azından sessiz ol.
Allah da dilerim askerimizi,polisimizi,tüm Türk ülkelerini,dost ülkeleri her türlü kötülükten korur.
Canımız sürekli yanıyor. Savaşın da bir saygısı olur. Ancak bizim düşmanımız öyle bir düşman ki alçaklığı kendisine yol seçmiş. Onunla, hak hukukla savaşılmıyor. Her türlü alçaklığı seçip canımızı öyle yakıyor.
''Kahramanlar can verir
Yurdu yaşatmak için''
Bizim kahramanımız da çok,alçakları gömecek toprağımız da.

İYİ Kİİİ

İyi ki bu bloğu açmışım ve de hala yazıyorum.
Geçmiş yazılarımı okumayı seviyorum;çünkü o dönemki duygularımı, düşüncelerimi bir başkasıymışçasına okumayı seviyorum.
Günlük de tutmadığımdan anıları anımsamama yardımcı oluyor.
Zaten yazarken de en büyük amacım beğendiğim şeyleri paylaşmak. Dolayısıyla da bir sınırım olmuyor. Belki bloğumun karmaşıklaşmasına neden oluyor;ancak ben burada görmek istediğim şeyleri eklemeden yapamıyorum.
Bir de eskiden neleri beğendiğimi,aslında çoğunlukla olduğu gibi zevklerimin değişmediğini görmek de nedensizce beni sevindiriyor.
Artık Instagram olsun,Twitter gibi sosyal basın araçları olsun, bu gibi uygulamalar,siteler dolayısıyla blog yazanlar azaldı.
Ben de Instagram,Twitter,Youtube kullanıyorum;ancak bana her zaman en samimi burası geliyor. Yine bence kullanıcıları en samimi olan da burası.

Facebook,Twitter,YouTube... Üçünü de seviyorum,kullanıyorum.Ancak en iyisi Blogspot.
En çok içimi döktüğüm ve samimi bulduğum yer burası.

GİZLENEN YÜZLER

Bence Facebook,Instagram, Twitter kimseyi değiştirmedi. Asıl bazı insanların gerçek yüzlerini gösterdi.
Gizlemek durumunda kaldıkları,bir türlü gösteremedikleri yüzlerini gösterdi.
Dış ortamda insanlar yalnız olabilir. Kimse onunla konuşmaz,eğlenmez,gezmez. E durum böyle olunca da insanlar kendilerinin o ''havalı" yüzlerini gösteremediler. Ya da çok arkadaşı olsun,bazı şeyleri gözümüze bu deli sokamazlar ki.
E Facebook,Twitter,Instagram öyle mi? Engelleyen yok.
O yüzden insanlar içindekilerini ortaya çıkarttı:
Bakın ne çok eğleniyorum,her gün eğleniyorum, sürekli geziyorum,çok mutluyum,arkadaş çevrem çok kalabalık,bakın bakın ne çok param var,istediğim her şeyi alabiliyorum,bakın çok güzelim,evet,belki oynadım biraz fotoğrafla;ancak güzelliğime güzellik katsın diye.
Yani,herkes yaşamından bir şeyler paylaşabilir de,her gün,her yaptığının paylaşması bence yapmacık ve daha da önemlisi hava atma amacında gibi görünüyor.
Anladık;eğleniyorsun. Görüyoruz;oldukça varlıklısın.
Biraz da kendi başına eğlensen de,her yaptığını bilmesek.
Ya da belki, biraz da kendin için eğlensen de her gün gözümüze o imrenilecek yaşamını sokmaktan vazgeçsen.

BLOGUMA DOKUNMA!...

Bloglarımıza dokunmayın. Asıl suçluları, yalnızca suçluları cezalandırın!...