Benim ders çalışmam gerek. Düşündüğüm şeyse: Acıklı bir film mi izlesem? Aşk filmi mi izlesem?Yoksa siyah-beyaz Türk filmi mi izlesem? Ya da Johnny Bravo mu?
Benim izlemem gereken şey su aslında: Sınavlarına çalışmayan kızın acıklı sonu...

DERS

Bazı dersler var ki çalışmak zaman kaybı gibi. Zaten geçemeyeceğim,düşüncesi insanın aklını kurcalıyor.
Yine bazı öğretmenler var ki,zaten geçirmez bu beni, düşüncesi insanın hevesini kırıyor.
Tüm sınıf nasıl aynı düzeyde not alabilir? Nasıl bir haksızlık bu?
Yani bu derse çalışacağıma diğerlerine çalışayım da işe yarasın,diyorum. Boşuna kitap,not almışım gibi düşünüyorum.

Derste senin telefonun çalarsa sorun yok,öğrenci sakız çiğnerse saygısızlık. Neymiş efendim, dikkati dağılıyormuş. Telefon çalınca daha kötüsü olmuyor zaten.

Bu Betimsel İstatistik'te de bazı şeyleri ne abartıyorlar ha!...
Aritmetik ortalamayı bir anlatmışlar sanki ne. Toplamı, kaç şey varsa ona böleceksin. Yok terimlerle anlatacaklar ya. Anca kafa karıştır.
Tamam,bazı şeyler öyle anlatılır da abartmaya gerek yok...

Betimsel İstatistik çalışıyorum. Konu da olasılık.
Para atma falan. Tura yazıyor. Üç tane turayı TTT diye kısaltınca aklıma,Rihanna'nın Talk That Talk albümü geliyor. Kısaltılarak öyle yazıyorlardı.
Yani her an dersten uzaklaşabiliyorum. Kendimi derse hiç veremiyorum...

''İktisat'' demişken geçen hafta Makro İktisat dersinde bir çocuk yanıma oturdu. İşte ben her zamanki gibi dersi anlayamadığım için,bir de öğretmen yüzünden tahtadakileri göremediğim için ikide bir onun yazdıklarına bakıp geçiriyordum. Bu durum öyle çok oluyor ki yanımdaki arkadaşlarıma sormaya artık çekinir duruma geldim. Neyse çocuğun yazısı güzeldi. Bildiğin güzeldi. Bir erkek için düşünürsek bir de...
Kendi yazıma baktım bir de... Allah'ım... Yazım çok kötü. Arkadaşlarım benden geçirdiğinde ikide bir soruyorlar ne yazdığımı. Bir de bizim üniversitede çoğu derste yoklama alınmıyor. O yüzden de gelmeyen çok. Geçen yıl Atatürk İlkeleri dersi vardı... Ben o dersi sevdiğim için giderdim. Benim gittiğimi bildikleri için benden defterimi isteyenler olmuştu. Yazımı okuyamadıkları için almaktan vazgeçen birkaç kişi olmuştu. :)

Bu iktisatçılar da hiçbir konuda anlaşamıyorlar ya.
Klasik,Keynes bir de Yeni Keynesyen...
Ya bu dersin bende bıraktığı etkiler;kafa karışıklığı,üzüntü,sinir. Üstüne üstlük kendimi aptal gibi hissediyorum. Acaba bende mi bir sorun var, diye...
Sonra lisedeki bir öğretmenimin sözü aklıma geliyor. ''Aptal olsaydınız buraya dek gelemezdiniz.'' diye, hemen kendimi toparlıyorum. Bir ders yüzünde aptal olunur mu diye. :) Yani gerçekten dersler kendimizi aptal gibi hissetmemize neden olabiliyor.
Daha ara sınav çıkışı arkadaşımla ''Bütünlemeler var. Korkmaya gerek yok.'' diyorduk. Valla bu gidişle bütünleme falan boş.

DERS Mİ?

Yeter ki ders çalışmak isteme. Gerisi kolay! : D
İnterneti kapat, telefon var.
Telefonumu elimden al,televizyon var.
Televizyonu yasakla,radyom var.
Radyomu elimden al,koy kitabı önüme düş gücüm var.
Kitabın üstüne resim çizerim,yine de ders çalışmam. : D

OKULDAN NEFRET EDİYORUM

Okuldan nefret diyorum.
Allah'ım ne olur bitsin artık şu okul.
İğreniyorum ya resmen. Dahası yok.
Bıktım okuldan. :(

BUNALDIM

Oy Allah'ım canım öyle sıkılıyor ki. Nasıl hem de. İçimde bir huzursuzluk var. Ama bu eğitim sistemi yüzünden üzüntüyü bile doğru düzgün yaşayamıyoruz. Böyle bakınırken içimden bir ses ''Git, ders çalış.'' diyor benim de sinirimi bozuyor.
Msn'yi açıp bakayım diyorum, sürekli konuştuğum arkadaşımla da dersler yüzünden denk gelemiyoruz. Bir de 576 e -posta. Neden?:) Facebook Allah nazarladan saklasın her şeyi e-posta atıyor. Silmeye de üşeniyorum. Gerçekten önemli bir ileti varsa arada kaynıyordur. Gerçi sanmam da.
Allah'ım sen yardım et bize. Kendimi ders çalışmaya da veremiyorum. Şu eğitim sistemimiz bir değişse de bizden sonra gelecekler yanmasa...

SINAV KORKUSU MU GELECEK KORKUSU MU?

Evet YGS'ye çok az kaldı. Ben her şeyi sınava ya da üniversiteye bağlayanlardan değilim. Elbette ki sınavı kazanmak isterim. Ancak bu yıl ikinci girişim olmasına karşın geçen yıldan daha büyük yanlışlar yaptığımı düşünüyorum. Keşke demeyi hiç sevmem ,ancak içimden bir ses o sözü beni sinir edercesine bunu söylüyor.
Eğitim sistemimizin yanlışlığını konuşmak istemiyorum. Yoksa sayfalarca yazsak bitmez. Ancak  yine de içimden gelenlerin bir kısmını yazmak istiyorum.Sınavlar,işimize yaramayacak bilgiler,gençliğimizi yaşayamamız,... Daha neler neler...
Bir yıl değil ki yalnızca elimizden kayıp giden. Keşke yalnız bir yıl olsa.

Ve ben gelecek kaygısı yaşamadan gülmek istiyorum.
Müzik dinlediğimde içimi bir suçluluk duygusu kaplamasın istiyorum.
Resim yaparken aklıma resim dışındaki dersler gelmesin istiyorum.
Dersler dert olmasın istiyorum.

Ne küçümsüyorum ne de büyütüyorum.Ama neden herkes yapamıyor o zaman?
Ya da neden çoğu kişi istemiyor bu sınavları?Çok mu tembeliz?
Kime göre tembel? Neye göre tembel?İşime yaramayacak bir şeyi öğrenmediğim ya da öğrenmek istemediğim için mi tembel? Neden gelişemiyor bu ülke? Toplamayı yanlış yaptığımız için mi? Ya da bir türlü karekökü öğrenemediğimiz için mi? Ya da bilgileri işine yarayacak değil de herkese öğretmeye çalıştıkları için mi? Eğitimle öğretimi karıştırmamak dileğiyle. Eğitime karşı değiliz yoksa biz de....