NE OLURDU SANKİ?

Ne olurdu şimdi yanımda olsaydın?
Elini tutsaydım,sana sarılsaydım?
Ne olurdu sanki seni sevdiğimi ''sana'' söyleseydim?
Burda sıkılacağıma senin yanında sıkıntıdan patlasaydım?
Senin yanında üzülseydim?
Senin düşünü kuracağıma düşümü karşımda görseydim, düşlerimi gerçekleştirseydin?
Ne olurdu ben de mutlu olsaydım? Seninle mutlu olsaydım?....

İSTERDİM, ÇOK İSTERDİM....

Ağlarken yanımda sen yoktun. Ağlamamın nedeni sendin. Ve büyük olasılıkla senden dolayı akan gözyaşlarımı silmeyeceksin.
Sana anlatabilmek isterdim. Anlattım ancak bunu başarabilmek isterdim. Senin anlayabilmeni.
Bana kızmanı isterdim. Bana kızabilecek denli değer vermeni. Sana ''Ama ben sana çok aşığım.'' demeyi isterdim.
Birgün yeniden konuşacaksak eğer, ben susmayı isterdim. Seni dinlemeyi isterdim. Benim sana, seninle konuşacak denli değer vermediğimi düşünmeni isterdim. Bunun için üzülmeni...
Senin şansın bitmez ki. Hala istemesen de şansın var. Gel hadi. Sevdiğini söyle. Sana öyle güzel bakarım ki, öyle içten susarım ki asla sana değer vermediğimi sanmazsın...

BENCİL VARLIK

Boşa uğraştığımı düşünmek istemiyorum.
İnsanların çok bencil olduklarını anladım. İyi insanların gerçekten az olduğunu.
Çoğu insanın seni bir işe yararsan sevdiğini daha doğrusu sevmiş gibi gözüktüğünü anladım. Sevmiş gibi yapmaları için bile bir işe yaraman gerekiyormuş.
İstediğim şeylerin gerçekleşmesinin hiç de kolay olmadığını biliyorum. Biliyordum da. Ama bunu görmek için çabalıyordum. Söylediğimde yüzüme gülenler oldu. ''Saçmala,abartma.'' diyenler oldu.
Neden ama? Hepimiz bu dünyaya bir amaç için gelmedik mi? Kimi küçük şeyler ister. Kimi büyük şeyler ister. Hepimizin istediği büyük şeyler de vardır ama. E bunun için uğraşmak mı saçma?
Ve insanlar ne denli unutkan olduğunu öğrendim. Sen hiçbir şey demeden, yüzüne bakmayan insana bir yardım yaparsın. Yarın seni görmeyen, takmayan o olur. Çok bir şey beklemezsin ki. biraz değerinin bilinmesini. Senin de insan olduğunun unutulmamasını. Senin de kırılabileceğini ya da kızabileceğinin bilinmesini. Bunu bence insan sevmediği birine bile yapmalı. Ona karşı iyilik meleği gibi davranamazsın - evet- ama durup dururken da kırmak yersiz.
Aslında değmeyen insanın davranışları takmamak gerek. Düşünmemek gerek. ''Neden?'' diye sormamak gerek. Nedeni belli: Benciller. Çok benciller üstelik. Ancak öyle çok bencil insan var ki. Öyle çok ki. Kendini soyutlamak gerek belki de...