ACILARA TUTUNMAK

Bazen öylesine söylenmiş sözlere inanmak hatta onlara sıkıca tutunmak gerekiyor. ''Her şeyde bir hayır vardır.'' tümcesini açıkçası çoğu kişinin öylesine ya da kendini avutmak için söylediğini düşündüm çoğunlukla.
Ancak bu söz beni güçlendiriyor,kendime getiriyor. Birkaç yıl önce hayatımın en kötü şeylerinden birini yaşamıştım. Aylarca o acıdan kurtulamadım. Acımı atacak yer bulamazken artık kendime inancım bitmişti. Artık kurtuluşumun olmadığına inandığım için ''Allah'ım öldür beni.'' diye yalvardım. Ağlaya ağlaya yakarırken ölüme dek bu acının yanı başımda duracağını düşünüyordum.
Sonra bu acı azaldı. Azala azala bir baktım ki bitmiş. Acı yerini deneyime bırakmış. Ve o yaşadığım acı günler sonunda her büyük mutsuzluk çıktığımda kendimi kandırmak için değil o günleri anarak ''Ben o acıyı atlattıysam her şeyi atlatırım. Onlar geçtiyse bunlar daha kısa sürede biter.'' dedim. Eski acıma tutundum.
Sonunda anladım ki bazı acıları kazanç olarak görmek gerekmiş. Bazı kayıpları,elimizden kayanları zaman geçtikçe bize fırsat olarak döneceğini görmek gerekmiş.

ACIMI UNUTUP

Bana söylediğin güzel sözlerin yalan olduğunu anladığımda,
Bana sunduğun o sevginin yalan olduğunu anladığımda,
Seni düşündüm.
Kendini nasıl zorladığını,
Bunun senin için nasıl güç olduğunu...
Seni düşündüm,
Beni her düşünmediğinde
Seni düşündüm.
Güçlükle gülümsediğini,
Kendi kendini zora soktuğunu,
Sevmediğin birine gülümseyebilmek için
Acıdan kıvrandığını...
Kendi acımı unutup
Seni düşündüm

BENDEN DAHA ÇOK

Yanına gelmek istemiyorum
Bitirdiğini söyleyeceksin
İlk kez sana gelmek istemiyorum
Bittiğini bilirken
Duymak istemiyorum
Seni kaybettiğime inanamıyorum
Hangi aptallığım neden oldu buna
Ne yaptım ki bu acıyı yaşıyorum
Beni sevmen için sana emrediyorum
Sevmeye zorla kendini
İşlediğin hiçbir suçtan büyük değil bu
Bitirmen benden kurtulmanı da sağlamaz
Sevgiden güzel ne buldun ki
Beni bitiriyorsun
Kafanda bitmiş olsa bile
Yüreğinde bitemez
İnanamıyorum buna
Hangi güzellik seni benden çaldı
Benden daha çok ne mutlu edebilir ki seni
Seni benden daha çok kimse sevemeyeceğine göre
Aptallık sırası sende mi

BİR SÖZ,BİR BAKIŞ

Beni kırdın
Paramparça ettin
Hadi gel tüm kırıklarımı topla
Bir bakışınla bağışlayayım
Bir söz söyle unutayım
Bunun için bile çabalamıyorsun
Seni bağışlamak istiyorum
Sen umursamıyorsun
Umrunda değilsem neden çıktın karşıma
Neden beni seçtin
Ağlatmak için neden beni seçtin
Yeter artık kaçma
Kaçman için çok geç
Tüm yolların çıkmaz sokak
Benim tüm yollarımsa sensin
Sana çıkmazsa bu yollar kaybolurum anla

Bağışlamam için geç de olsa gel. Geç de olsa mutlu olmak istiyorum.

GÜVENSİZ

Sana yazacağım herhangi bir mektuba ''Sevgilim'' diye başlamak isterdim. Artık sevgili olmadığımıza göre böyle başlamamın da bir anlamı yok. Zaten seni sevgili olarak görmenin de hiçbir anlamı,mantığı yok.
Ayrılmamız için tek bir neden yetti. Tek bir neden. Kocaman bir ayrılık nedeni: Aldatmak.
Bunu bana söyleyebilmen beni çok şaşırttı. Aldatmandan daha çok bunu söyleyebilmene ve hatta özür dileyebilmene şaşırdım. Neden bilmiyorum;sanki bunu bekliyormuşum gibi. Evet,sana güvenmedim. Seni sevdim. Seni her şeyden çok sevdim. Güvenmeme karşın senin birlikte oldum. Aptal değilim,aşığım.
Sana güvenmediğim için kendimi hiçbir zaman suçlu hissetmedim ki. Bana hiç güven vermedin ki. ''Haksız mıyım?'' diye sormayacağım;haklıyım.
İlişkimiz güven üzerine kurulmadı. Tümüyle benim sevgim üzerine.Bana yeterince güven vermediğin gibi yeterinde sevgi de vermedin. Zaten güvenmememin bir nedeni de buydu.
Bense hala seviyorum. Hala nasıl sevebiliyorum anlamış değilim.Sevgim bir damla azalmadı. Her an seni ve anılarımızı düşünüyorum. Seni nasıl sevdim? Deliler gibi...
Şimdi gelsen,''yeniden'' desen... Hayır,bağışlamamam. Seni bağışlamayacağım;ancak seni seveceğim.

GÜNAH

Sana hiçbir sözüm sevgisizlikten değildi. Kötü bir şey demişsem,dilemişsem kızgınlığımdandı,sevgimdendi.
Ölmeni diledim; çünkü sana kırıldım. Sana kırıldım;çünkü sana olan sevgim sınırlarını aştı. Senin yaptığını başkası yapsaydı kırılmak değil umursamazdım bile. Ancak sen yapınca kalbim ortadan ikiye ayrıldı. Yeni bir aşk doğdu: Acıdan doğan bir aşk.
Sana güzel aşk sözcükleriyle seslenemedim bile. İzin vermedin. İçimden bile diyemedim. Sana ancak ''sen'' diyebiliyorum. Onlarca güzel aşk sözcüğü üretebilecekken ben sıradan bir kişiye seslenir gibi''sen'' diyorum.
Bana öyle kötü davrandın ki sana güzel şeyler demeye korktum. Biliyordum ki; onu bile kullanırdın. Biliyordum ki rahatsız olurdun.
Sen sen sen. Gönlümün ağrısı... Sen güzel olan hiçbir şeyi hak etmiyorsun. Böyleyken bile seni sevmekten usandım,yoruldum. Sana kendi canımdan farksız davranmışken sen beni düşman belledin. O ikiye ayırdığın kalbi sonra paramparça ettin. Bile bile. Kazancın ne? Günah?
Ölmeni diledim; çünkü yaşadıkça günaha saplanıyorsun. Ölmeni diliyorum;çünkü günahtan başka kazancın yok. Ben bu dünyada nasıl yangından başka bir şey göremiyorsam sen de öbür dünya yangından başka bir şey göremeyecekmişsin gibi geliyor. Sevabını günahını bilemem;ancak bana yaptıkların bile yeter bazı şeylere. Hakkımı ödeyebilecek misin?

SANAT

Sana bir daha şarkı armağan etmeyeceğim
Acı koksalar da
Yazılmalarına acı neden olsa da
Güzel hiçbir aşk şarkısını hak etmiyorsun
Sanat gibi görünsen de
Ruhun çöplük gibi
Aynaya baktığında Tanrı'ya şükretsen de
Ruhun için kime yakınıyorsun bilemem

HAKLISIN

Kim daha çok sevdi seni?
İkimiz de biliyoruz...
Onun sevgisi benimkinin yanında hayalet gibi...
Sen de haklısın.
Sana bir şey diyemem.
İnsan seveni değil sevdiğini seçer.

UNUTMAYACAĞIM

Seni hiç unutmayacağım
Unutmayayım ki ne denli aptal olduğumu da unutmayayım
Unutmayayım ki sevilmeyeceğim aklımın hep bir köşesinde olsun
Unutmayayım ve kimseye güvenmeyim
Umut edip de yanılmayım
Kalp kırıklarım azalsa da sıfır olmasın
Hep küçük bir iz kalsın
Yalnızca benim görebildiğim
Kalsın ki daha büyük yaralar açılmasın

AH

Kaç yalnızlık unutturur seni bana?
Ahlarım daha çıkmadı mı karşına?
Benden her bir ah çıktığında
Aşkın koparıyor benden bir parça.
Benden her ah çıktığında
Allah alıyor sanki beni yanına.
Benden her ah çıktığında
Dünyalar yıkılıyor başına.
Dünyamdın, dünyam olup yıkılsana başıma.

KUSURSUZ AŞIKLAR

Buraya lisedeyken kısa öyküler yazdığımı söylemiştim. Ancak onlar başarısız çalışmalardı.
Benim lisedeyken öykülerim kısaydı. Ancak bir tanesi uzun solukluydu ve çok mutluydu. Ben kahramanlarına ''kusursuz aşıklar'' diyordum.
Sonra öyküdeki aşıkları kıskandım mı ne yaptımsa mutluluklarını bozdum. Ve de en çok beğendiğim yer orası oldu.
Aşıklarımız mutsuz oldu ve ben bugün fark ettim öyküm başıma geldi. Gerçekten kötü bir rastlantı olarak elbette ki bozulan mutluluk başıma geldi. Gülünecek ve acı bir durumdayım belki de.
Ben öykümü mutsuz bitirmeye kıyamamıştım;ancak öykü öyle bir yere geldi ki içimden ''ben bunu nasıl mutlu sonla bitireceğim?'' dedim.
Ben de mi o durumdayım yoksa?

HER ŞEY

Unutulmanın acısını gördüm dün
Unutulmamanın sefasını sürerken sen
Seni sevdiğimi biliyorsun
Haksız olduğunu biliyorum
Dün seni onunla gördüm
Evet, çok güzeldi
Yanına yakışacak denli güzel
Melek mi o kız böyle şanslı
Şeytan mıyım ki ben seni yitirdim
Her şeyi yaptım
Yine de her şeyimi yitirdim

OYSA

Ölüyordum sen her ona baktığında
Oysa ben gözlerine bakarak ölmek istedim

ANCAK

Beni çok mutlu ettin;
Ancak acısını da çıkardın.

Artık seni kazanmak için hiçbir şey yapmayacağım;
Ben kendimi kaybettim.

KATİL

Kötü kalpler aşık olamaz mı?
Sen söyledin bunu sevgilim
Senin bir yalancı olduğunu söylediler
Yalanların beni mutlu ediyor,ne yapabilirim?
Senin bir suçlu olduğunu söylediler
Beni sevmekten vazgeçmediğin sürece her şeyi bağışlayabilirim
Senin bir katil olduğunu söylediler
Onları öldüreceksin sevgilim

SEVGİLİYE AYRILIK MEKTUBU

1. Mektup

2. Mektup
-Kız-

Bitirdin. Hayır,senin istediğin oldu yalnızca.
Sen başlattın,sen bitiriyorsun. Oysa ben gerçekte istemeseydim beni nasıl yanında tutabilirdin? En başta olmasa bile-seni bana çeken bir şey olmamıştı- sonraları seni sevmiştim. Bunun karşılıklı olduğuna inandırdın beni. Birlikte olmamışız ki hiç. Eğlenmemiz bile birlikte değilmiş. Benimle değil, bana gülüyormuşsun.
Ve,evet bunları okurken ağladım. Sana yazdığım ilk mektup ıslandı. Yazdıklarımı yeniden yazdım.
Sızlanmak için söylemiyorum. Yalnız senin dediğin, yani tek bir kişin istekleri geçerliyse en azından sızlanmak hakkım olabilirdi. Ve ''hapis'' demişim ya,demiştim ya. Bir düşün bakalım niye dedim. Hapisten kaçtım mı hiç? Denemedim bile.
Ve hayır, elbisemi yırtmayacağım. Askıdan çıkardım,yine o elbiseyi giyeceğim.

SESSİZ GÖZYAŞLARI

Yemin ediyorum böylesine de ayrımcılık olmaz ki ya. Ya ben sokaktaki kedileri yemek verirken bile eşit vermeye çalışıyorum;ancak bana en yakınlarım sürekli haksızlık yapıyor. Yaranamadım bir türlü. Bıktım,gerçekten bıktım.
Bir de salak gibi ağlıyorum. İçimden de kendime söyleniyorum,ne ağlıyorsun aptal gibi,diyorum. Ama yok aptalım ya,aptal olduğumu kanıtlayacağım ya. Gözyaşlarım hemen hazırda bekler zaten sürekli.
Bıktım sizden de,gözyaşlarımdan da...
Buralardan kaçmak istiyorum. Çok uzaklaşmak istiyorum. Kimsenin adımı bile bilmediği bir yere gitmek istiyorum. Param olsaydı çoktan kaçmıştım,çoktan.
Ağlarken bile bana bağıran var bir de. Sesimden mi rahatsız oldun canım? Oysaki ben sessiz ağladığımı sanıyordum.
Sessizce gitmeyeğim yalnız buradan. Gürültü kopacak. Yıkılacak buraları.Gözyaşlarımın her biri geri dönecek teker teker.
Gözyaşlarım büyütüyor içimdekimi hırsımı. Her gözyaşıma neden sizsiniz.Yazıklar olsun size. Çiçeklerimi koparamayacaksınız. Solduramayacaksınız biricik düşlerimi,umut kokan çiçeklerimi. Umudum toprak olmayacak.

ÇOK GEÇ

Elini tutamayacağım denli uzaklaştın
Kollarımla saramıyorum dünyamı artık
Neredesin söyle;geleceğim yanına
Gelmemi istemiyorsan sus; duymaya dayanamam buna

Ne diye gittin meleğim
Uçurmayacak mıydın beni cennete
Gel de cehennemi yaşat bana
Gel beni de götür o gittiğin uzaklara

Uzaklar uzaklar
Bir söylesen yaklaşsalar
Seni yormam
Ben koşar gelirim o mutlu olduğun yere

Elini tutamayacağım denli uzaktasın
Ne oldu da birden dünyamı da alıp gittin?
Neredesin bilmiyorum; arayıp bulacağım
Gelmemi istemiyorsan çok geç;
Bavulumu topladım yoldayım

HİÇ

Kalbim kırıkken senin için mutlu görünmeye çalıştım. Sen kalbimi kırmışken senin için zorladım kendimi,senin için sana karşı dayandım.
Gerçekler yüzüme çarparken ben kendime karşı savaş verdim. Gerçekleri duymamak için,onlara inanmak için çırpındım.
Beni bir savaş ortasında bırakmıştın. Yenilmiştim. Sana ve gerçeklere. Sana ve her şeye. Gerçekler bir bomba etkisi yaratırken asıl yaralanan ruhumdu.
Ruhumun canı yanıyordu. Gözlerim yanıyordu. Gözyaşlarımın kurumasına izin vermemeye yemin etmiştim sanki. Her bir damlanın içine neler gizliydi bir bilsen. Küçücük bir damla neler saklıyordu,nasıl ağırdı bir bilsen.
Sana söylemem gereken sözler. Belki de etmem gereken küfürler. Atmam gereken sert tokatlar.
En ufak bir kızgınlığım yoktu sana. Üzüldüğümü biliyordun sevgilim. Beni neden üzdün sevgilim? Benim yaşadıklarımı yaşama sevgilim. Sana da biri bunları yaşatmasın. Yaşattıklarını yaşama.
Bu savaşın barışı yoktu. Sonu olmadığı gibi. Yıkık ve mağlubum. Kayıbım,kayıplardayım. Kayboldum,uzaklardayım. Yolum yok,sana uzağım. Dahası yok,sensiz yaşıyorum. Başlattığın savaşın yıkıntıları arasında...
Boşluktayım,her adımda düşüyorum. Karanlıktayım,düşmanımı göremiyorum. Ve benliğinin ağırlığı altında eziliyorum. Güzel yüzüne karşı koyamıyorum. Ezici zaferini izliyorum gülümsemende. Meleklere yakışır gülümsemende,şeytandan aldığın güçle.
Bir hiç gibi yaşıyorum. Hiçken her şey sandım kendimi. Her şeyinim sanmıştım. Her şeyimi aldın. Hiçliğimi de al.