HAKSIZLIK,ÖN YARGI

Bugünlerde görüyorum herkes herkesi aynı kefeye koyuyor. Ya da haklıyla haksızı ayıramıyor. Ne bileyim mesela şehitlere ilgili paylaşım yapana ''Beğeni için yapıyor.'' deniyor,yapmayana  ülkesini sevmiyormuş gibi davranılıyor... Yani ne yapsan suç.
Çocuğu kötülük yaptı diye anasına sövmek... İyi küfür et. Et de... Tek suç annesinin mi? Ya da suç annesinin mi?
Beddua eder.''Acısı çocuğundan çıksın.'' der.
Birini görür. Tipini beğenmez huyuna laf eder.
Ya da güzel, yakışıklı olduğu için onun her başarısını,mutluluğunu dış görünüşüne bağlar.
Bir şarkısını dinler, beğenmez. ''Bu da mı şarkıcı oldu?'' der. Şarkısını beğenmez,sesine laf eder.
Ön yargı.  Ne büyük bir ön yargı...
Ya da bazen kıskançlık.
''Ben daha çok hak ediyordum. ben daha çok çalıştım.'' Ama olmadı. Senin daha çok hak etmen onun hiç hak etmediği anlamına gelmez.
Keşke hepimiz başarılı,zeki,güzel,yakışıklı-aslında son söylediklerimi kullanmak istemem;çünkü Allah'ın yarattığı bir varlığa çirkin denmesini doğru bulmuyorum-olsak.
Ancak; biz onu kötüledik diye o kötü olmayacak.  Evet, övdüğümüz için de iyi olmayacak. Çünkü ondan bahsediyoruz. Bizden değil işte.
İnşallah hepimiz mutluluğu yakalarız. Her konuda hem de...

HAKSIZLIK

Aman sakın yakın olduğunuz birine size yapılan haksızlıkları söylemeyin. En azından açık bir biçimde!...
Sonra sen bencil,kıskanç oluyorsun. Bir de şu söz gelir ardından ; ''Aman canım, sen de ona mı dikkat ettin?''. Ona dikkat etmek denmez, sayısı çoğalınca olunca ister istemez dikkatini çekiyor insanın.

OLSUN

Herkesin sana haksızlık yaptığını düşünüyorsun belki de.
Olsun güneş sana da gösterecek yüzünü yine.
Yağmur senin toprakların için de üzülüp ağlayacak.
Allah'ın her şeyi görüp seni kimseden ayırt etmeyecek.
Ve kendini bilirsen vicdanın senin yanında olacak.

KÖTÜ GÜN

Öyle kötü bir gün geçirdim ki... Ve günün sonunu beklerken,bir an önce gün bitsin diye beklerken karşıma kötü bir sürpriz çıktı.
Bazen herkesin bana, özellikle bana , haksızlık yaptığını, beni umursamadığının düşünüyorum. Ve de bu düşünce beynimde öyle uzun süre yer kaplıyor ki...
Yani diyelim ki; iki kişi tümüyle aynı şeyi yaptı diyelim.İkisine de aynı değerin verilmesi gerekmez mi?!...
Ancak; aynı şeyi ben yaptığımda ya ben görünmez oluyorum ya da yaptığım iş görünmüyor. Yani başka açıklaması olamaz. Çok sık başıma geliyor. Şunun gibi; bir resim çizdiniz arkadaşınızla. İkisi de orta derece. Ancak; öğretmeniniz size 60 ona 70 veriyor. İşte bunun gibi, hak ettiğimi alamıyorum. Ben kendimi biliyorum. İyi ya da kötüyüm. Evet... Ancak bazı şeylerin önem kazanması için o kişinin verdiği değer önemli oluyor ne yazık ki.

BENCİL VARLIK

Boşa uğraştığımı düşünmek istemiyorum.
İnsanların çok bencil olduklarını anladım. İyi insanların gerçekten az olduğunu.
Çoğu insanın seni bir işe yararsan sevdiğini daha doğrusu sevmiş gibi gözüktüğünü anladım. Sevmiş gibi yapmaları için bile bir işe yaraman gerekiyormuş.
İstediğim şeylerin gerçekleşmesinin hiç de kolay olmadığını biliyorum. Biliyordum da. Ama bunu görmek için çabalıyordum. Söylediğimde yüzüme gülenler oldu. ''Saçmala,abartma.'' diyenler oldu.
Neden ama? Hepimiz bu dünyaya bir amaç için gelmedik mi? Kimi küçük şeyler ister. Kimi büyük şeyler ister. Hepimizin istediği büyük şeyler de vardır ama. E bunun için uğraşmak mı saçma?
Ve insanlar ne denli unutkan olduğunu öğrendim. Sen hiçbir şey demeden, yüzüne bakmayan insana bir yardım yaparsın. Yarın seni görmeyen, takmayan o olur. Çok bir şey beklemezsin ki. biraz değerinin bilinmesini. Senin de insan olduğunun unutulmamasını. Senin de kırılabileceğini ya da kızabileceğinin bilinmesini. Bunu bence insan sevmediği birine bile yapmalı. Ona karşı iyilik meleği gibi davranamazsın - evet- ama durup dururken da kırmak yersiz.
Aslında değmeyen insanın davranışları takmamak gerek. Düşünmemek gerek. ''Neden?'' diye sormamak gerek. Nedeni belli: Benciller. Çok benciller üstelik. Ancak öyle çok bencil insan var ki. Öyle çok ki. Kendini soyutlamak gerek belki de...